Inspiracje

Antropologia kultury

Mniej interesują nas granice dyscyplin, proponowane zagadnienia czy dobór pojęciowego repertuaru, a bardziej „antropologiczna wrażliwość”. Przyjmujemy w punkcie wyjścia, że – lakonicznie pisząc – antropologia to „marginesowa nauka bez granic”, sztuka (sic!) interpretacji, „intelektualne kłusownictwo” wychodzące od konkretu w stronę generalizacji, nauka empiryczna nie stroniąca od filozoficznej refleksji, „egzotyzująca” to co bliskie i „oswajająca” to co dalekie.

Bystra (Lanckorona, Hel)

W latach 2014-2016 warsztaty odbywały się w Bystrej – niewielkiej wsi, na granicy Beskidu Żywieckiego i Śląskiego, pod Bielskiem-Białą. Czterokrotnie gościliśmy w ośrodku wypoczynkowym prowadzonym przez Panią Grażynę Kuśmierczyk. Lokalizacja Bystrej i pensjonatu stawała się dla nas na te kilka dni w roku prawdziwym ermitażem. Od Bystrej bierze się też nazwa warsztatów. Od jesieni 2016 r. przenosimy miejsce spotkań do podkrakowskiej Lanckorony, to pragniemy pozostać przy pierwotnej nazwie, jak się okazuje już historycznej.
W 2017 roku, po Warsztatach dotyczących antropologicznego wymiaru mórz i oceanów, postanowiliśmy spotkać się w Helu.
W 2018 r. VIII BWA odbyły się ponownie w Lanckoronie [w Willi Zamek].

"Gnoza ze Skawicy"

Organizatorom Bystrzańskich Warsztatów Antropologicznych bliska jest idea sesji naukowych studentów Katedry Etnografii Słowian Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Katedry Etnologii i Antropologii Uniwersytetu Warszawskiego, które miały miejsce w Skawicy (k. Suchej Beskidzkiej) w latach 1982-1983.
O idei tych spotkań można przeczytać w artykułach:
Zbigniew Benedyktowicz, Studencka sesja naukowa "Moja etnografia", "Polska Sztuka Ludowa", 1982, nr 1-4, s. 74. 
Zbigniew Benedyktowicz, Czesław Robotycki, Gnoza ze Skawicy, [w:] Szkice i próby etnologiczne, (red.) Cz. Robotycki, Z. Benedyktowicz, WUJ, Kraków 1985, s. 7-15.

Nieoficjalność

Spotkania w Bystrej zorganizowaliśmy także jako protest przeciw drążących naukę (nie tylko w Polsce) biurokratyzacji i komercjalizacji. Nawiązujemy do idei universitas – wspólnoty nauczających i nauczanych, gdzie nie liczą się stopnie i tytuły naukowe, ale racje, argumenty i uzasadnienia. Bystra to także miejsce wspólnego przebywania, a nie tylko miejsca wygłoszenia referatów, za które oczekujemy ministerialnych punktów. Stąd, przy uwzględnieniu patosu związanego z sesją naukową, nastawiamy się również na elementy karnawaliczne, ludyczne i nieoficjalne, które tworzą bystrzańską tkankę.

Warsztaty

BWA mają charakter „warsztatów naukowych”. Analogicznie do warsztatów rzemieślniczych czy warsztatów artystycznych ich celem jest szlifowanie praktycznych (analitycznych, interpretacyjnych, teoretycznych itd.) umiejętności antropologa. W trakcie warsztatów sprawdzamy wyporność różnych narzędzi, technik, metodologii.